مادرم شاعر نیست ... در عوض نصف غزل های جهان را گفته !!شعر را می فهمد ...مادرم قافیه ی لبخند است ...وزنِ احساس ...ردیفِ بودن ...مادرم مثنوی معنوی است ....حافظ و سعدی و خیّام و نظامی اصلا ً...مادرم شعرترین منزوی است !!من رباعی هستم !!خواهرانم غزل اند !!پدرم شعر سپید ...صبح، بیدل داریم با کمی نان و پنیر !!ظهر سهراب و عطر ریحان ...شب رهی یا قیصر !!مادرم شاعر نیست !! در عوض نصف غزل های جهان را گفته ... دفتر شعرش آب ... ناشرش آیینه و محلّ توزیع، خانه ی کوچک ما... خدایا سایه همه مادران را بر سر ما مستدام بدار.....

پیری به جوانی گفت:

کچل کُن...
برو بالا شهر...
همه فکر میکنن مُد ِ ...!
برو وسط ِ شهر...
فکر میکنن سربازی...
"بیا" پایین شهر...
همه فکر میکنن زندان بودی...!!!
این همه اختلاف...
فقط در شعاع ِ چند کیلومتر.....!

مردم آنطور که تربیت شده اند میبینند
از قضاوت مردم نترس!

❄️آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است

حیثیت این باغ منم ، خار و خسی نیست

در عشق، خوشا مرگ ،که این بودن، ناب است

وقتی همه ی بودن ما، جز هوسی نیست